Masirah-eiland en de Suikerduinen in drie dagen

Op 450 kilometer rijden van Muscat ligt het grootste eiland van Oman te wachten op jou. Weinig toeristen nemen de boot om over te steken naar Masirah-eiland. Masirah is zo’n 70 kilometer lang en op het smalle middendeel 7 kilometer breed. De honderden soorten vogels, eindeloos veel strandjes en onverwachte, zwarte bergen zijn een prima bestemming onderweg naar het zuiden of als uitstap vanuit het noorden van Oman.

Lees in dit blog meer over onze drie dagen op Masirah eiland en in de Suikerduinen, vlakbij op het vasteland.

Het eiland Masirah

Onderweg naar Shanna Port komen we langs de zuidkant van de Wahiba Sands, waar je uit de duinen komt als je van noord naar zuid door zou steken. Steeds dichterbij de weg komen de duinen, tot ze de weg over steken richting de zee. Linksaf vanaf de hoofdweg leidt een smalle dijk door de moddervlaktes naar de haven. Traditionele boten liggen droog en rondom zien we ver weg onze eerste flamingo’s.

Aan de zuidkant van Wahiba Sands steekt het zand de weg over.

Aan het begin van de pier kopen we kaartjes bij het havenkantoor. In de haven liggen twee soorten boten: schepen met open dek waar ook vrachtwagens op kunnen en moderne catamarans met ruimte voor gewone auto’s. Wij gaan met de catamaran.  Als we op de boot zijn, kan een van ons links of allebei naar rechts. We gaan rechts naar boven, een trappetje op, naar het familiedeel. Daar zitten de vrouwen. Zou het deel voor mannen er hetzelfde uit zien? De deur leidt naar een overloop, buiten. Beneden kunnen we de auto zien staan. Boven, daar is lucht en ruimte boven de zee. Boven, op de gescheiden buitendekken, kunnen mannen en vrouwen elkaar wel gewoon zien, maar alle vrouwen blijven binnen. In de verte zien we dolfijnen tijdens de vijftien kilometer lange overtocht.

De vissersboten van Masirah Island bij laag water.

We delen de veerboot naar het eiland met een tiental families waarvan vooral de vrouwen en kinderen bij ons in de cabine zitten. Tot nu toe waren de meeste vrouwen in het zwart, maar deze vrouwen dragen kleurrijke doeken. Zeker de helft draagt bovendien een bijzonder gezichtsmasker met een verticale vouw in het midden, een soort snavelmaskers lijken het.

Het familiedek van de ferry naar Masirah Island.

Terwijl ze op hun smartphone zitten te swipen of even bellen schuiven ze het masker even op hun voorhoofd. Dit zijn bedoeïenenfamilies onderweg naar een begrafenis op het eiland, vertelt een bemanningslid ons later. Als de vrouwen elkaar begroeten en afscheid nemen, tillen ze hun masker even op en geven ze elkaar een neusje.

Het noordelijke rondje

Masirah Island is verre van plat.

Als we van de veerboot afrijden besluiten we alvast het noordelijke deel van het eiland te verkennen. Ook hier liggen dhows te wachten tot het weer hoog water wordt. Masirah blijkt verre van vlak. We rijden aan de oostkust langs zwartgekleurde heuvels met een groene waas. Verlaten stranden met hier en daar een visser worden overzien door groepen kamelen die nieuwsgierig, op zoek naar een hapje en een drankje, naar ons toe komen.

Kamelen op Masirah Island komen vriendelijk een kijkje nemen.

Ontmoetingen

Tegen het eind van de middag gaan we op zoek naar Masirah Beach Camp. We hebben onszelf getrakteerd op een ‘luxe’ kamer met weids uitzicht over het lege strand. Het lijkt alsof er niemand is wanneer we aan komen. Als we ’s avonds gaan eten blijkt het kamp toch niet verlaten te zijn. De grote tafels zitten vol met andere reizigers. Het eten is simpel en in buffet-stijl. Tijdens het eten leren we de andere gasten kennen: een Noors stel die hier zijn om te vogelen, een jong Tsjechisch stel die door Wahiba Sands heen zijn gestoken om hun 4WD-skills te oefenen, Thaise expats die in Muscat wonen en hier zijn om te genieten van de stranden en vooral het kite-surfen (ook al is het niet het seizoen en de wind de volgende dag blijft liggen en zij dus tot relaxen gedoemd zijn).

We slapen in het gezellige Masirah Beach Camp

Er zijn ook Australische expats die vrienden op bezoek hebben. Doordat ze al een paar jaar in Oman wonen kunnen ze veel vertellen over de Omaanse cultuur. Zij zijn hier omdat er over enkele dagen een volledige zonsverduistering op het programma staat. Het is bijna kerst en de Australiërs hebben gingerbread bij zich. De speculaaskruiden brengen vrienden elk jaar voor haar mee, want die zijn in Oman moeilijk te krijgen.

Eindeloos veel stranden op het eiland.
Vissers op Masirah Island.

We hebben twee gezellige avonden en ochtenden waar we ervaringen uitwisselen. We krijgen zo óók goede tips over waar we flamingos kunnen vinden (eigenlijk vlakbij het kamp op de zandbank voor het strand!) en wisselen we tips uit over routes en mogelijke oases om te slapen in de rest van Oman.

Grote kans dat je flamingos kunt vinden.

Het zuidelijke rondje: Palmenoasen en zand

Onze tweede dag op Masirah verkennen we het zuidelijke rondje van het eiland. In het binnenland zouden gazelles te vinden zijn. Dus we volgen een pad dat zou leiden naar een oude kopermijn. Maar midden op de dag verstoppen zij zich voor ons. We vinden wel een heel toffe een palmenoase en picknicken met pindakaas in de schaduw van deze onverwachte bomen. We denken nog een verlaten dorp te vinden bij Urf, maar in dit gehucht wonen inmiddels gewoon weer mensen.

Er zijn weinig bomen op Masirah eiland. Er is wel een verborgen palmenvallei als je goed zoekt.

We rijden van strand naar strand, met Maps.me proberen we achterafpaden te vinden, maar het zand is ons verschillende keren toch te zacht. Als je hier gaat wildkamperen en mazzel hebt, zie je misschien zelfs schildpadden! Kamelen zie je gegarandeerd. Bij verschillende stranden staan losstaande Toyota Landcruisers van vissers. We horen later dat de lokale vissers de sleutels altijd achterlaten in de auto. De Thaise reizigers vertellen bij het avondeten dat toen ze vast kwamen te zitten in het zand, een eilander van auto naar auto ging om er een te zoeken waarmee ze uit het strand getrokken konden worden.

Lunchen onder de palmen.

Onze laatste ochtend kijken we nog één keer flamingo’s, rijden naar het dorpje bij de haven om boodschappen te doen en halen bij het veerbootkantoortje onze boarding pass voor de middag-veerboot. Opnieuw delen we de boot met kleurrijke bedoeïenenfamilies.

De Sugar Dunes zijn vernoemd naar het witte zand.

Suikerduinen

Terug op het vasteland zoeken we een kampeerplek. We willen naar de Sugar Dunes toe. De informatie over de route ernaartoe is niet heel duidelijk, maar we gaan ervoor. We volgen de aanbevolen route via Al Khaluf naar het strand.

Aan de voet van de duinen zijn meerdere kampeerplekjes te vinden. De weg is vanuit het zuiden ook met 2wd te rijden. Een 4wd is nodig voor kortere route uit het noorden.

Eenmaal op het strand is het toch echt zaak om niet teveel te vertragen, want het zand wordt steeds zachter. We zien een dode schildpad liggen voor we een track van het strand af naar de achterkant van een lage duinrand volgen. Hier is het echt ploegen door zacht zand, maar we redden het tot op een harder pad dat naar de echte witte duinen voert. De zon gaat al bijna onder dus we zetten snel onze tent op bij een van de vlakgemaakte plekken aan de voet van de duinen.

De Sugar Dunes bij zonsondergang.

De volgende dag rijden we richting zuiden het strand af, een route die je ook andersom kan rijden naar de duinen – en dan hoef je helemaal niet door zacht zand. Wel even maps.me of de off road gids meenemen, want de tracks rondom de waterbassins van de viskwekerij kunnen wat verwarrend zijn. Terug tussen de heuvels komen we het Noorse stel tegen dat we op Masirah ontmoetten. Ook prachtig waar zij gekampeerd hebben! We wensen elkaar een fijne kerst, iets wat tegelijk heel ver weg voelt.

Zes tips voor Masirah-eiland en de Suikerduinen

1. Gebruik de apps iOverlander en Maps.me om op en rond Masirah eiland goede kampeerplekjes te vinden. Zoek vooral je eigen plekje, maar met deze apps is de drempel voor wildkamperen wat lager.

2. Neem een douche en eet mee bij Masirah Beach Camp. Wij vonden het superfijn om een paar nachtjes niet te kamperen en in een bed te slapen in Masirah Beach Camp. Als je perse wilt (wild)kamperen en toch een douche, maaltijd en gezelschap wilt, kun je op 100meter van het kamp, bij het strand, je tent opzetten en voor een 2 of 3 OMR de faciliteiten gebruiken.

3. Blijf langer dan je hebt gepland. Je kunt prima eten en water kopen in de supermarktjes in Hilf, het grootste dorp van Masirh eiland. Je retour-bootticket kun je ook gratis veranderen naar een andere datum! Of je koopt twee keer een enkeltje. Let op dat je eerst een ticket koopt en dan op de dag van varen nog een boarding pass moet regelen in het kantoortje aan het begin van de pier. Er is zelfs een benzinestation op het eiland (in Hilf) dus er is niets dat je tegenhoudt om langer te blijven en eindeloos rondjes te rijden en in het wild te kamperen!

4. Vergeet het vasteland niet! Als je van kamperen houdt, is het de moeite waard om aan het vasteland bij Masirah meer tijd te nemen. Bij Filim, tussen de bergen rondom de Suikerduinen en ten noorden van Masirah eiland zijn nog veel meer mooie kampeerplekjes te vinden.

5. Neem zeeziekpillen mee, want je kunt best golven tegen komen op de overtocht van het vasteland. Ook handig voor het offroaden, want blijkbaar kan je daarvan ook wagenziek worden…

6. Kies de boot die bij jou past. Er zijn twee soorten boten naar Masirah eiland. De snelle ferry is het meest comfortabel en snel. Je kunt hier gewoon met je auto mee. Let op dat de boten ongeveer drie keer per dag gaan, maar niet elke ochtend. Dus hou hier rekening mee met jouw itinerary. Check de tijden op www.nfc.com. Alternatief zijn de grote vrachtschepen waar ook vrachtauto’s op mee kunnen. Je hebt hier geen schaduw tijdens de overtocht, maar ze zijn goedkoper en een prima alternatief als je flexibel bent. Deze schepen gaan zodra ze vol zijn; vraag het na in de haven.

Bewaar dit op Pinterest!

thebookofwandering

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top